GRAL7 GmbH, Wilhelmsplatz 12, 02826 Görlitz +48 75 6106088 ::: +49 3581-8999998

Kompleksowa
obsługa Konsultingowa

Wszystko w jednym miejscu. Sprawdź nas.

Nowe wpisy

Ksiegowy a doradca podatkowy w Niemczech
Ksiegowy a doradca podatkowy w Niemczech

26 01, 2021 by Administrator

W związku ze zbliżającym się obowiązkiem...

Darowizna czyli korzystna alternatywa dla spadku?
Darowizna czyli korzystna alternatywa dla spadku?

21 01, 2021 by Administrator

Darowizna czyli korzystna alternatywa dla...

Zakaz używania jednorazowego plastiku w 2021!
Zakaz używania jednorazowego plastiku w 2021!

8 01, 2021 by Administrator

Rząd federalny zdecydował o zakazie...

Zobacz wszystkie wpisy →

Szybki kontakt

Tel.: +48 75 6106088
Tel.: +49 3581-8999998

Fax.: +49 3581 79253229

E-mail: kontakt@firma-w-niemczech.eu

Ricochet: ricochet:vdzsgrlpuobtu7u5

Zasady transgraniczne Polska-Niemcy (c/o Zgorzelec-Görlitz)

Posted on 21 02, 2020 by Administrator

Zasady transgraniczne Polska-Niemcy (c/o Zgorzelec-Görlitz)

Podstawowe prawa usługodawców świadczących usługi transgraniczne
 
Prawo UE gwarantuje usługodawcy prawa, które nie mogą być ograniczane przez państwa członkowskie. Zgodnie z linią orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej:
 
  1.  nie można żądać od usługodawcy założenia siedziby na terenie państwa, gdzie ma być świadczona usługa (orzeczenie) http://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/?uri=CELEX:61984CJ0205,
  2.  zabroniony jest wymóg, aby personel kluczowy posiadał stałe miejsce zamieszkania na terenie państwa, gdzie jest świadczona usługa (orzeczenie) http://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/?uri=CELEX:61998CJ0355
  3.  niedozwolone jest żądanie uzyskania zezwolenia na świadczenie niektórych usług bez wzięcia pod uwagę rękojmi należytego wykonania usługi już zagwarantowanej w kraju macierzystym, gdzie usługodawca ma siedzibę (dodatkowe ograniczenia mogą dotyczyć usług o szczególnym charakterze, jak np. usługi medyczne (orzeczenie) http://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/?uri=CELEX:61998CJ0355
  4.  nie można zmusić polskiego usługodawcy, żeby płacił składki ubezpieczeniowe za swoich pracowników w kraju świadczenia usług, jeśli ma już opłacone składki w Polsce (orzeczenie)http://curia.europa.eu/juris/celex.jsf?celex=61998CJ0404&lang1=en&lang2=PL&type=TXT&ancre=,
  5.  zabroniony jest wymóg posiadania odpowiedniej formy prawnej przez usługodawcę (orzeczenie) http://curia.europa.eu/juris/celex.jsf?celex=61999CJ0439&lang1=en&lang2=PL&type=TXT&ancre=.
 
Ze względu na wynikającą z art. 56 i nast. Traktatu o funkcjonowaniu UE (TFUE) swobodę świadczenia usług możliwe jest jednak stwierdzenie, iż podmiot działający z Polski nie może napotykać się co do zasady na żadne bariery świadczenia działalności usługowej w innym kraju UE. Prawo unijne sprawia zatem, iż siedziba usługodawcy nie może prowadzić do jakiejkolwiek dyskryminacji lub nawet do jakiegokolwiek ograniczenia (bez oznak dyskryminacji) w swobodzie świadczenia usług. Oczywiście polski zleceniobiorca podczas wykonywania swej działalności na terenie Niemiec podlega regułom, jakie obowiązują na danym terytorium wobec wszystkich innych usługodawców w tym kraju (np. normy techniczne, normy bezpieczeństwa itp.), co wyjaśnia art. 57 in fine TFUE.
 
A. Sytuacja w wypadku świadczenia usług przez podmiot prawa polskiego
W wypadku rozwiązania w którym polski przedsiębiorca podejmuje działalność w Niemczech (lub w jakimkolwiek innym kraju UE) w sposób transgraniczny, bez utworzenia i rejestracji podmiotu gospodarczego w kraju zleceniodawcy, pojawia się pytanie, na jakie utrudnienia prawne może się on natknąć w kraju świadczenia usługi.
Ze względu na wynikającą z art. 56 i nast. Traktatu o funkcjonowaniu UE (TFUE) swobodę świadczenia usług możliwe jest jednak stwierdzenie, iż podmiot działający z Polski nie może napotykać się co do zasady na żadne bariery świadczenia działalności usługowej w innym kraju UE. Prawo unijne sprawia zatem, iż siedziba usługodawcy nie może prowadzić do jakiejkolwiek dyskryminacji lub nawet do jakiegokolwiek ograniczenia (bez oznak dyskryminacji) w swobodzie świadczenia usług. Oczywiście polski zleceniobiorca podczas wykonywania swej działalności na terenie Niemiec podlega regułom, jakie obowiązują na danym terytorium wobec wszystkich innych usługodawców w tym kraju (np. normy techniczne, normy bezpieczeństwa itp.), co wyjaśnia art. 57 in fine TFUE.
 
Dlatego też świadczenie usług z Polski jest z prawnego punktu widzenia rozwiązaniem tak samo możliwym, jak świadczenie usług przy pomocy podmiotu utworzonego na terenie Niemiec. Jest tak z powodu obowiązywania w UE swobody świadczenia usług. Siedziba podmiotu świadczącego usługi jest zatem z prawnego punktu widzenia neutralna w zakresie konsekwencji danego wyboru. Możliwe jest nawet stwierdzenie, że dość szeroka i liberalna interpretacja swobód gospodarczych UE przez Trybunał Sprawiedliwości w Luksemburgu prowadziła w przeszłości niejednokrotnie do sytuacji, w której podmioty zagraniczne (z innych krajów UE) otrzymywały więcej praw i swobód, niż podmioty rodzime. Co do zasady jednak również podmiot polski będą obowiązywały na terenie Niemiec przepisy związane ze standardami technicznymi czy bezpieczeństwa mające zastosowanie wobec podmiotów (i konkurentów) niemieckich, o ile dane normy nie zostały zunifikowane w prawie UE.
 
B. Utworzenie podmiotu na terenie innego kraju
Opisana wyżej sytuacja, w której podmiot wykonujący działalność z terenu Polski świadczy usługi na terenie Niemiec, jest sytuacją analogiczną do tej, w której utworzony zostałby podmiot na terenie innego kraju (np. tzw. "raju podatkowego"), o ile siedziba pozostanie na terenie UE. Również wtedy wszystkie swobody gospodarcze UE mające zastosowanie do podmiotu polskiego będą mogły być przez usługodawcę wykorzystane.
 
C. Sytuacja w wypadku utworzenia podmiotu na terenie Niemiec
Działalność wykonywana na terenie Niemiec przez podmiot utworzony i zarejestrowany na terenie Niemiec jest najprostszym z prawnego punktu widzenia sposobem wykonywania działalności w Niemczech, ponieważ działalność jest w takim wypadku podejmowana i wykonywania przez podmiot czysto niemiecki. Zarówno utworzenie podmiotu na terenie Niemiec jak i jego prowadzenie przez polskiego właściciela (lub przez właściciela z jakiegokolwiek innego kraju UE) zawierają tu jednak element transgraniczny. W tym zakresie ma zastosowanie art. 49 TFUE, z którego wynika, iż zabronione jest jakiekolwiek ograniczanie podejmowanie działalności tudzież osiedlanie się przez przedsiębiorcę na terenie innego kraju UE. Tak więc również samo utworzenie przedsiębiorstwa w dowolnej formie jest możliwe na terenie Niemiec pod ochroną prawa europejskiego. Kierowanie tak utworzonym podmiotem podlega tej samej ochronie, ponieważ art. 49 TFUE obejmuje w ust. 2 nie tylko podejmowanie ale również wykonywanie działalności.
Podobnie rzecz ma się z wszelkim przepływem kapitału (np. kapitał własny czy wypłaty dywidendy) - na mocy art. 63 i nast. TFUE ograniczenia w tym zakresie są zabronione, zatem przepływ kapitału przykładowo między właścicielem spółki w Polsce a spółką w Niemczech jest również chroniony prawem europejskim.
 
 
Transgraniczne świadczenie usług- Kiedy ma miejsce ?
 
Świadczenie usług możemy uznać za transgraniczne, gdy:
 
  1.  usługodawca przemieszcza się do innego państwa, aby wykonać usługę (np. polskie przedsiębiorstwo remontuje dom w innym państwie członkowskim),
  2.  usługobiorca z innego państwa członkowskiego przybywa, aby skorzystać tu z usługi (np. francuski turysta wynajmuje hotel w Krakowie),
    przemieszczają się do innego państwa zarówno usługodawca, jak i usługobiorca (np. brytyjski audytor świadczy polskiemu przedsiębiorcy usługi doradcze przy transakcji w Irlandii),
  3.  ani usługodawca ani usługobiorca się nie przemieszczają, a jedynie „przemieszcza się” sama usługa (np. polski student uczy się języka węgierskiego na kursie e-learningowym prowadzonym przez szkołę w Budapeszcie).
 
W przypadku gdy przemieszcza się usługodawca, należy rozróżnić sytuację prowadzenia w innym państwie członkowskim przedsiębiorstwa (rzeczywistego prowadzenia działalności gospodarczej przez czas nieokreślony przy wykorzystaniu stałej infrastruktury) od działalności jedynie tymczasowej (bez trwałego i ciągłego uczestnictwa w życiu gospodarczym innego państwa członkowskiego).
 
Do prowadzenia przedsiębiorstwa odnosi się swoboda przedsiębiorczości, a do tymczasowej działalności usługowej – swoboda świadczenia usług.
 
Ocena czy działalność jest wyłącznie tymczasowa powinna być indywidualna. Należy też brać pod uwagę nie tylko długość okresu świadczenia usługi, ale także regularność, okresowość lub ciągłość. Korzystanie z biura, pracowni lub innych pomieszczeń niezbędne dla wykonania usługi nie oznacza, że prowadzi się w innym państwie członkowskim stałą działalność gospodarczą.
 
Przykład: realizacja jednorazowego, ale kilkuletniego kontraktu na usługi tynkowania przy dużej inwestycji budowlanej w innym państwie członkowskim może podlegać swobodzie świadczenia usług (wyrok Trybunału Sprawiedliwości UE w sprawie C-215/01 Schnitzer).
 
Akty prawa UE dotyczące transgranicznego świadczenia usług
 
Podstawowymi aktami prawa unijnego dotyczącymi transgranicznego świadczenia usług są art. 56-62 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) oraz dyrektywa 2006/123/WE Parlamentu Europejskiego i Rady dotycząca usług na rynku wewnętrznym. Swobodę przypływu usług transportowych regulują art. 90–100 TFUE.  
 
Artykuł 56 TFUE zakazuje dyskryminacji wobec podmiotów z innych państw członkowskich oraz wszelkich innych ograniczeń, które uniemożliwiają, utrudniają lub czynią mniej atrakcyjnym korzystanie ze swobody świadczenia usług.